Me fui como una tormenta nobela bat da, eta bidaia bat -bidaia guztiak egia esan- itzultzeko. Ukimenari buruzko nobela bat ere bada, eta beldurrari eta porrotari buruzko nobela bat, lekualdatutako artistek aipatzen duten no man’s land horri buruzkoa. Sara Herrera Peraltak, bere bigarren eleberrian, Louise Bourgeoisen lanaren bidez eta bere genealogiaren bidez, idazketaren keinuaren eta brodatuaren keinuaren inguruko hausnarketa egiten du, artista frantziarraren obran egindako bilaketak alde batetik bere obra literarioaren jarraipen gisa balioko balu bezala (eta memorian behin eta berriz errepikatze hori, barrukoa eta kolektiboa), eta, bestetik, orratzaren edo arkatzaren bidez sortuz beti itzalean egon direnei ahotsa emateko.