Performance hau Miren Agur Meaberen «Nola gorde errautsa kolkoan» lanaren irakurketa espekulatiboan sortutako mugimendu-gainezkatze gisa jaio da.Gorputz batek izateak dakarren dualtasuna bere gain hartzen du, bizitzaren gazi-gozoa onartuz: ezinezkoa dela gozoaz gozatu bizitzaren gazitik igaro gabe, eta alderantziz

Alexia Sayago (Madril, 1995)

Artista plastikoa, ikertzailea eta performerra (praktikoki gauza bera ez balira bezala…). Moda-diseinua ikasten hasi zen Madrilgo Diseinu Goi Eskolan, baina karrera erdian utzi eta Arte Ederrak ikasten hasi zen Madrilgo Unibertsitate Konplutensean. Aldi berean, perfomer gisa garatzen hasi zen La Juan Gallery-n. Karreraren ondoren, EHUn sartu zen Arte Garaikide Teknologiko eta Performatiboa Masterra ikastera, eta bertan geratu zen doktorego tesia egiteko. Doktorego tesi horretan murgilduta dago oraindik, eta, hain zuzen ere, tesi horri dagokio hemen aurkezten den proiektua.

No le es dado a la dicha privarse de sus espinas testu bategatik dantzatzen duten mugimenduen isurtze kontrolatua da, bere egiten dituen eta atzematen dituen gorputz baten topaketarako bidean.

Miren Agur Meaberi eskerrak, berakjakin gabe, Nola gorde errautsa bularrean? testua emateagatik; lan egiteko testu bat, nire neurriko testubat, ukitu beharreko testu bat.