
ANÖA gure garaiko erritualtzat hartzen da. Maskara erakusteko borondatea duen errituala, klimaxera iritsi nahi duten mugimenduan dauden bost gorputzen zaurgarritasuna. Emozio- eta zentzumen-esperientzia bat, non interpreteak mundu zapaltzaile eta ultra-teknifikatu batetik irteten saiatzen diren, harmonia eta askapena bilatuz. Dantza ikerketa bat da, tematze eta erresistentzia ekintza gisa pentsatua, energia sentsualaren, mugimenduaren eta ahotsaren metaketa gisa, askapen katartikoa lortzeko.
Fitxa artistikoa: