Bilboko Kalealdia 2026 jaialdiaren programazioaren barne. 

Zirkua, dantza eta musika. Adina: + 9 urte

Lurruna, euskarazko hitza da. Gora igotzen den eta gero desagertu egiten den aire beroa da. Lurruna bizitzaren izaera iheskorraren metafora poetiko bihurtzen da.

Hemen ez dagoen norbaitekin izandako elkarrizketa batekin hasten da. Paisaia arakatzen dugu, lerroaren beste aldean dagoen pertsona bilatuz. Auzo baten intimitatean sakontzea da kontua, norbanakoen arteko topaketa batean, lotzen gaituen leku batean.

Benetan presente al gaude gauden lekuan? Topaketa hau tarteko espazio batean gertatzen da: lurzoruaren eta zeruan hegazkinek uzten dituzten arrastoen artean; saihesbidearen eta zelai huts baten artean; zuaren eta guaren artean.

Leo Tolstoyk “zaldi batek bere inguruko munduari buruz daukan begirada” aipatzen zuen. Guk, berriz, auzo baten begirada aztertzen dugu, haren baitan zabaltzen eta desegiten den munduari buruzkoa. Ikusezin bihurtzeko nahia da, benetakoa gertatzen uztekoa eta gure presentzia munduan, hemen eta orain, errotzekoa.