2026ko Getxophoto jaialdiaren barne.

BBirmodelatu zure gorputza, berritu zure irudia, aldatu zure bizitza. Dorian Tutuianu-k, MAPS ( ; LOB – Lagunik Onenak Betiko ; ) Getxophoton urtero egiten den argazki-eskolen topaketako azken edizioko irabazlea izan zenak, kirurgia plastikoko klinikako estetika leunduko irudiak aurkezten ditu. Rebranding pertsonaleko iragarki batetik ateratakoak dirudite, sare sozialetan ugariak dira eta gorputz guztientzat berdinak diren edertasun- eta gaztetasun-ereduak normalizatzen laguntzen dute.

Satiraren eta autorretratuaren artean, kritika sozialaren eta egunkari intimoaren artean, El espejo mío (Nire ispilua) lanak gure gorputzen gainean dauden perfekzio-estandarrei buruz gogoeta egiten du, tramankulu eta kontsumo-produktuekin formateatuta, hala nola paxekin, maskarekin edo hortz-zuzentzaileekin. Ni-aren diseinu-prozesu horretan teknologiak funtsezko zeregina du. Algoritmoaren bidez norberaren irudia berreraikitzeak, ez du soilik gure itxura fisikoa berrasieratu nahi eredu irrealei erantzuteko, baizik eta gure nortasuna ere berrasieratzen du, eta asegabetasunezko gurpil zoro batean harrapatuta uzten gaitu, hobekuntza berrien beharrean beti, gure “bertsio onenaren” ezinezko helburua lortzera kondenatuta.

1979an jaio zen Moldaviako Errepublikan eta Ingeniaritzan lizentziatu zen herrialde bereko Unibertsitate Politeknikoan. Argazkigintzako hainbat ikastaro egin ditu Chisináun. Handik gutxira, tokiko zenbait modelo-agentziarekin kolaboratzen hasi zen, eta, ondorioz, modako zenbait aldizkari editorialekin kolaboratu zuen. 2019an Madrilera joan zen eta 2024an Tutuianuk Lens Arte Bisualen Eskolan Argazki Sorkuntzako masterra hasi zuen, freelance argazkilari lana garatzearekin batera. Bere lan artistikoa errealitatearen ispilu gisa absurduak duen lekua ikertzen du, umorearen eta seriotasunaren arteko mugak hautsiz. Ikuspegi pertsonal batetik, Tutuianuk satira erabiltzen du bizi ditugun kontraesanak erakutsi nahi dituzten narratibak eraikitzeko, pentsamendua aktibatzeko eta autohezkuntzarako tresna gisa. Bere lanean, gelditzera, arretaz begiratzera eta agerikoa dirudiena zalantzan jartzera gonbidatzen du ikuslea.