Clown antzerkiaren parodia bat da, publiko gazte eta helduarentzat. Pauxa sorgin ikasle bat da, ikuslegoa Akelarre inprobisatu batera gonbidatzen duena. Ez du zerikusirik kontatu digutenarekin. Sorginak pertsonak dira, eta denetariko pertsonak daude: onak eta txarrak, eskuzabalak eta zitalak, sozialak eta antisozialak; baina sorginak zaharrak eta jakintsuak dira beti, antzinako jakintza gordetzen dutenak. Gizonik gabe ikasi edo bizitzea erabaki duten emakumeak dira. Ikuslegoa bere gogoeten konplize eta lekuko gisa hartuz, feminizidio historikoari, egungoari eta sorgin-ehizari buruzko kezkak partekatzen dizkigu, sorginen estereotipoaren berrikuspen batean, non pertsonaiaren arinkeriak eta hutsalkeriak etenik ez duen emakumeen aurkako indarkeria ezkutatzen duen. Edertasunez zahartzearen aldeko kanta bat ere bada. Ahalduntze-ekintza bat bizitzan eta eszenan, emakume zaharrek, jakintsuek eta genero-aginduetako disidenteek gaizki jasaten dutena.

Ikuskizun honetan, Virginia Imazek umore eta samurtasun klabean aurkezten dizkigu, beste behin ere, clown jokoari esker, begiko gaitza, deabruarekiko tratua, sorginkeriak, sorgin ehiza eta abar bezalako gaiak. Proposamen ludiko bat da, desberdintasuna eta indarkeria erreferentetzat hartzen dituena, eta Oihulari Klownen sorkuntza guztietan ohikoa den bezala, genero-ikuspegitik egiten du.