Zurrumurruak: Izen propioa duten lurraldeak 2025eko urritik 2026ko otsailera Rekalde Aretoan garatutako bitartekaritza kulturaleko proiektua da. Saray Pérez Castilla eta Dafne González Villar bitartekari kulturalek diseinatu eta zuzendu dute proiektua.

 

Talde eragilea belaunaldi artekoa eta kulturartekoa izan zen. Ellacuría Fundaziotik migratutako hamar emakume gaztek eta Bilboko IMQ Igurco Bilbozar egoitzak lagundutako hamar adineko emakumek mahai luze baten inguruan elkartu ziren ostiralero, Rekalde Aretoko bitartekaritza artistikoko tailerrei eskainitako espazioan. Espazio hori, eta harengan handituz joan zen konfiantza, askorentzat zer frogaturik ez zegoen asteko leku bakarra bihurtu zen.

Zurrumurruak proiektuak, tresna artistikoen bidez —zeramika, fotobordatzea, collagea, idazketa, oroitzapenen maketak eta argazkilaritza analogikoa—, hizkuntza komun bat sortzen du tailerretan, eta hizkuntza hori ez dago ez hitzaren ez hizkuntza-gaitasunaren mende. Praktika bakoitza aukeratua da norberaren historiarekin lotutako adierazpen kanalak irekitzeko duen gaitasunagatik: gorputzarekin gogoratzeko lokatza, norberaren irudiaz jabetzeko brodatzea, zirkulazioan zer jarri eta zer gorde erabakitzeko idazketa.

 

Minaren ez-patologizaziotik eta parte-hartzaileen jakintzen balioztatzetik abiatzen da proiektua, logika terapeutiko edo diagnostikoetatik bereiziz. Haien apustu politikoa ez datza esperimentazio-tailerren eduki esplizituan, baizik eta haien arkitekturan, saioz saio eraikitako entzute-baldintzetan, emaitza artistikoaren gainetik dagoen loturaren zaintzan eta isiltasuna presentzia-forma legitimo gisa baliozkotzeko erabakian.

 

Topaketak espazio bizigarri bihurtu ziren, eta benetako lotura afektiboak sortu ziren. Parte-hartzaile askorentzat, topaketak hiriko laguntza-sare zehatz bakarra bihurtu ziren: nori deitu, poza partekatu edo tramite zail bat egin.

 

Rekalde Aretoa ez zen proiektuaren eszenatokia bakarrik izan, baizik eta bere aukera baldintza, bizitzeko leku bat: bost hilabetez, bertan geratzea eta zerbaiten parte izatea, ez zen soilik onartua izan, baizik eta guztiaren erdigunea, gela partekatu baten eraikuntza.