“La vida casi” giza egoerari buruzko tratatu poetiko bat da, bazterren esplorazio sakon bat, non existentzia erabat erre gabe erretzen den. Jose Antonio Martin Acostak hitza errebelazio-lurralde bihurtzen du, pentsamendua haragi bihurtzen den eta emozioa argi bihurtzen den lurralde. Liburu honetan bizitzarekin, heriotzarekin, kontzientziarekin, hizkuntzarekin eta denborarekin hitz egiten duten poemak biltzen dira. Isiltasunetik, zauritik, oroitzapenetik eta izatear zegoenetik sortzen diren bertsoak.

Bere orrialdeetan etsipen argia eta transzendentziaren beharra uztartzen dira, poetika bizia, sinbolikoa eta ontologikoa eraikiz.

Hiru gune tematiko handitan banatuta, “La vida casi”-k gonbidatzen du irakurlea bere burua hutsuneetan ezagutzera, gure historia pertsonala eta kolektiboa definitzen duten? kasik? guneak bizitzera, eta osatugabeak ere aztarna ezabaezina uzten duela deskubritzera. Irakurtzen ez den liburu bat: zeharkatu egiten da. Poesia bilatzen dutenentzako obra bat, azken orrialdea itxi eta askoz geroago deseroso, lagunkor eta bizirik dirauena.