KM Kulturuneak eta Italia Txiki Elkarteak antolatutako AperiDantza, Mosaico Italiano 6 zikloaren itxiera ekitaldia:

Pasolini-Laboa. Cuerpo Origen Palabra.
De la estructura narrativa al sonido onomatopéyico, del gesto a la danza.

Pasolini-Laboa performance bat da, non haragia erritmo bihurtzen den eta erritmoa hitz. Mikel Laboaren Lekeitioak lanaren bidez, Manuela Carretta eta Renato Perinak ekintza poetiko paregabea eta polifonikoa sortu dute: Pasoliniren unibertsoarekin elkarrizketa inprobisatu bat, non dantza eta antzerkia fusionatzen baitiren eta gorputzaren eta ahotsaren artean sare eta hari berriak ehuntzen baitiren. 
Zer dute komunean Mikel Laboak eta Pier Paolo Pasolinik? Bientzat, keinua eta hitzik eza estandarizazio modernoaren aurkako erresistentzia politiko eta antropologikoko ekintza bihurtzen dira. Ikerketa horrek hizkuntza hagiografikoaren jatorrizko potentziala berriro aurkitzera garamatza: hizkuntza hori oraindik ez da ez araua ez akademia, sakratuaren iturri hutsa baizik, haragi eta erritmo bihurtzeko gai dena. Santuen bizitza zaharretan bezala, non hitza mirarietatik eta harriduratik sortzen den, Laboaren eta Pasoliniren ahotsek ez dute betetzen indar mitopoietikoa berreskuratzeko beren funtzio logiko-burgesa. Testutik soinu hutsera igarotzeak mugimendua herri-nortasuna aldarrikatzen duen dantza erritual bihurtzen du. Hizkuntzak, sortzetiko egoeran eta egoera prerrazionalean harrapatuta, jada ez du balio errealitatea azaltzeko, antzinako egia aske eta sortuezina adierazteko baizik: masen kulturak eragindako heriotza erritualaren bizitasun agorrezinarekin indargabetzen duen soinu-epifania.

Dantza eta poetika: Manuela Carretta, Renato Perina.
Koroa: Silvia Casagrande, Rosina Loi, Rosa Serpico, Antonio Serra, Fernando Aranburu, Juan Gorostidi.
Errezitazioa (euskaraz): Lorea Arrieta.
Aurkezleak: Francesco Roncaglia, Giovanna Bittante, Marina de Franceschi.

(Hizkuntzak: italiera, euskara, gaztelera)